Ik wist veel over kinderen. Maar dat betekende niet dat het thuis altijd vanzelf ging.
Ik wist professioneel veel over kinderen, gedrag en emoties. Maar thuis, met een vol hoofd na een drukke dag, was ik óók gewoon mama. Dan kon iets kleins genoeg zijn om mijn boosheid te voelen borrelen, terwijl ik eigenlijk heel goed wist hoe ik wílde reageren. En achteraf kwam die gedachte: ik weet dit toch allemaal — waarom lukt het me dan zelf niet? Ik begon te beseffen dat ik zo bezig was met wat mijn kinderen nodig hadden, dat ik één belangrijke persoon vergat: mezelf.
Het moment waarop ik voelde: dit moet anders
Op een dag deed Nienke iets wat echt niet mocht. Mijn hoofd zat al overvol, ik voelde de boosheid opborrelen en zij stond zelfs al half klaar met haar vingers bij haar oren — mijn gezicht en lichaam vertelden haar blijkbaar precies wat ze verwachtte. Maar deze keer kon ik schakelen. Ik voelde mijn spanning zakken en vertelde haar rustig én duidelijk waar mijn grens lag. Haar verbaasde ogen vergeet ik nooit, wat een spiegel: ik kon niet kiezen wat er gebeurde, maar wel wat ik met mijn eigen spanning deed — en daardoor veranderde wat er tussen ons gebeurde.
En toen zag ik dat ik niet de enige mama was
Tijdens één van mijn Glunderkampjes zag ik een meisje huilen omdat ze dacht dat ze geen talent had. Even later stond ze stralend haar talentendrankje te mengen en proeven, terwijl haar mama haar vanop afstand probeerde af te remmen. Intussen praatten de mama’s rond de tafel open over hun kinderen en voerden ze gesprekken die aan de schoolpoort niet altijd veilig voelen. Tijdens een bevraging waarop uitsluitend mama’s hadden gereageerd, las ik heel vaak: “Ik twijfel vaak of ik het juiste doe” en “Ik voel me soms machteloos.”
Toen wist ik: als we kinderen willen helpen reguleren en groeien, moeten we ook de mama naast hen versterken.
Zo ontstond Mama’s Move.
Wat ik vandaag voor mama’s wil veranderen
Vandaag wil ik mama’s helpen om te begrijpen wat er bij hun kind én bij henzelf gebeurt, zodat ze niet voortdurend hoeven te twijfelen of ze het wel goed doen. Zodat ze kunnen vertrouwen op wat ze zien, voelen en nodig vinden voor zichzelf en hun kind.
Hun eigen batterij serieus nemen én hun kind geven wat bij hém of haar past.
Zo ontstaat er ruimte voor rust, energie, verbinding en plezier, zonder dat dat nóg iets wordt wat moet na een drukke werkdag.
Want je hoeft niet de perfecte mama te worden — je mag steeds steviger worden in de mama die jij al bent.
Mijn visie
Gedrag vertelt ons dat er iets gebeurt, ook wanneer een kind het zelf nog niet kan vertellen.
Door als ouder je eigen spanning én de signalen van je kind beter te leren herkennen, kun je co-regulatie inzetten om niet alleen op het gedrag te reageren, maar te ontdekken wat er op dat moment nodig is.
Je kunt niet elk moeilijk moment voorkomen, maar je kunt wél mee het verschil maken in hoe jullie er samen doorheen gaan.
Als je mij écht zou kennen…
Als je mij écht zou kennen, zou je weten dat…
- ik mama ben van Jesse en Nienke, twee heerlijke persoontjes die me iedere dag laten glunderen.
- ik uren kan verliezen in iets bedenken, maken of uitwerken zodra ik enthousiast word — en dan het liefst honderd dingen tegelijkertijd wil doen.
- mijn hoofd regelmatig sneller gaat dan mijn handen kunnen volgen.
- ik een enorme zwak heb voor kinderen die anders voelen, denken of reageren dan de wereld soms van hen verwacht — misschien ook omdat ik mezelf daar zo in herken.
- je mij heel gelukkig maakt met creatief bezig zijn, een cacao’tje of een zwarte thee met twee klontjes suiker.
- mijn favoriete moment nog altijd dat ene moment is waarop een kind of mama ineens begint te glunderen omdat er iets op zijn plek valt.
Misschien herken jij jezelf in mijn verhaal?
Je hoeft niet te wachten tot je emmertje nóg voller zit om iets te veranderen.
In een vrijblijvend kennismakingsgesprek luisteren we naar wat er bij jullie thuis speelt en kijken we samen of Mama’s Move bij jullie past.
